Chrzest wodny, który praktykujemy został ustanowiony przez samego Jezusa. 
I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście ewangelię wszystkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony. (Ewangelia Marka rozdział 16 wiersze 15-16)

Z tych słów wynika, że chrzest jest konsekwencją osobistej wiary. Dlatego chrzcimy te osoby, które mają zdolność świadomej wiary i podjęcia samodzielnej decyzji o poświęceniu życia Jezusowi.

Słowo chrzest, greckie baptizo, oznacza być zanurzonym. Ze znaczenia tego słowa wypływa sposób chrztu. Osoby chrzczone zostają całkowicie zanurzone w wodzie. Wyraża to prawdę jaka jest zawarta w następującym fragmencie Biblii:
Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z nim przez chrzest w śmierć, abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili. 
(List do Rzymian rozdział 6 wiersz 4)

Zanurzenie jest obrazem pogrzebu. Jest to pogrzeb człowieka, który do tej pory żył dla zaspakajania swoich pragnień bez znajomości Boga i Jego woli. Wynurzenie jest obrazem zmartwychwstania do nowego życia, którego istotą jest postawienia Jezusa w centrum i poświęcenie się dla Jego celów.

Katechumeni (osoby przyjmujące chrzest) przed ochrzczeniem składają wyznanie wiary o następującej treści:
Wierzę, że Jezus jest Synem Bożym, który narodził się jako człowiek, aby być Zbawicielem świata.
Wierzę, że umarł na krzyżu za moje grzechy i dlatego są one mi odpuszczone przez Boga.
Dobrowolnie uznaję Jezusa jako swojego Pana i decyduję się żyć zgodnie z Jego wolą.

Po złożeniu wyznania wiary następuje akt chrztu.
Chrzciciel (osoba, która dokonuję chrztu) czyni to wypowiadając następującą formułę:
Na podstawie wyznania twojej wiary chrzczę cię w Imię Ojca i Syna i Ducha Św.
Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w Imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego,
(Ewangelia Mateusza rozdz. 28 wiersz 19)

Co jakiś czas prowadzimy seminarium na temat biblijnego chrztu, na którym dokładnie wyjaśniamy jego znaczenie.